Op de vraag: “Wat doe ik dit jaar met de feestdagen?”, had ik niet één, twee, drie een antwoord. Sinterklaas? Oud-en-Nieuw? Kerst? Humbug! Geen zin in, afschaffen die hap!

Maar ja, dat kan ik wel roepen. De rest van de wereld zal het worst zijn. Kredietcrisis of niet, we spenderen geloof ik weer een record aan sinterklaas- en kerstcadeau’s bij elkaar. Ben ik dan één van de weinigen die december het liefst geruisloos zien passeren?
Nog zeven dagen en dan is het kerstvakantie. Hoewel ik uitkijk naar de vrije dagen, ben ik wat huiverig voor de hoeveelheid herinneringen die naar boven zullen komen. Heb er nu al last van, laat staan straks. Vorig jaar, tussen kerst en oud-en-nieuw, kreeg Marina haar eerste onderzoek, waaruit zou blijken dat ze maagkanker had. Dat was alweer een jaar geleden. Een jaar geleden. Ben bang dat dat kleine zinnetje de komende tijd wel door mijn hoofd zal spoken.
Maar goed. Genoeg van dat alles. Het is kerst en ik verander daar niets aan. De enige mogelijkheid die ik zie hier is het aloude gezegde: “If you can’t beat them, join them”. En dat doe ik dan maar, met het optuigen van de boom als eerste stap. Voor de rest zien we wel hoe het loopt.
Patrick